Lütfen bekleyin
12
Bir sabah, dışarıda her şey sessizdi. Kuşlar, sabahı karşılamak için cıvıldıyor, ağaçlar hafifçe sallanıyordu. İçimdeki huzursuzluk, yavaşça kayboluyordu. Günün ilk ışıklarıyla birlikte, hayat bana bir fırsat sunuyordu. Dışarıda her şey başladığı yolda ilerliyordu, ancak ben, o anın içinde kalmak istiyordum. Zamanın hızla geçtiğini biliyorum ama bazen sadece durup izlemek, her şeyin ne kadar değerli olduğunu anlamamı sağlıyordu. İnsanlar koşuyor, hayat hızla akıp gidiyordu ama ben o sabah, sadece bir kahve içip, dünyaya bakarak zamanın ne kadar kıymetli olduğunu hissettim. O an, hayatın en güzel anıydı, çünkü sadece o an vardı.
Yorumlar
Yorum Gönder