Lütfen bekleyin
12
Zihnimdeki düşünceler, sabahın erken saatlerinde daha netleşiyordu. Uyandığımda, hala geceyi hissediyordum. Havanın serinliği ve sokakların sessizliği, bana yalnızca zamanın değil, aynı zamanda kendi iç yolculuğumun da hızla geçtiğini hatırlatıyordu. Dünya, insanlar, işler… Her şey bir yöne doğru ilerliyordu, ancak ben anı yaşamak istiyordum. O an, bir nehir gibi, düşüncelerim birbirini takip ediyordu. Geleceği düşünmek, geçmişi hatırlamak bir yana, şu anın bana sunduğu fırsatları fark etmek çok daha önemliydi. Zihnimi sakinleştirip derin bir nefes aldım. Yaşam, karmaşık olsa da, her anın içindeki basitliği görmek, huzuru bulmak gibiydi.
Yorumlar
Yorum Gönder