Lütfen bekleyin
10
Gözlerimi kapattım ve derin bir nefes aldım. Düşüncelerim, geçmişi ve geleceği karıştırıyordu. Ama bir an, o karmaşanın içinde kaybolmadım. Sadece durup, olduğum yeri kabul ettim. Bazen, en güzel şey sadece var olmaktı. Hayat, beklediğimiz gibi değil, yaşadığımız gibi şekilleniyordu. O an, içimde bir huzur belirdi. Kendimi kaybolmuş hissettiğim zamanlar, aslında en doğru yolda olduğum zamanlardı. Çünkü kaybolmak, yeni bir şeyin başlangıcıydı. İçimdeki ses, bir adım daha atmamı söylüyordu. Belirsizlik, korkutucu değildi. O an, kendimi bulmam için gereken her şeyin bana ait olduğunu fark ettim.
Yorumlar
Yorum Gönder