Lütfen bekleyin
12
Sonbahar rüzgarı, sararmış yaprakları savuruyordu. Her şey değişiyordu ve ben de bu değişimi izlemek için durakladım. Mevsimler, tıpkı yaşam gibi gelip geçiciydi. Her şeyin bir başlangıcı ve sonu vardı. Bu döngüde önemli olan şey, geçişleri nasıl karşıladığımızdı. Kışın soğuğu, yazın sıcağını hatırlatıyordu. Geçmişin hüzünleri, geleceğin umutlarıyla örtüşüyordu. Bu döngü, bir anlamda hayatın özüdür. İnsan, ne kadar değişse de, bazı şeyler hep aynı kalır. Sonbaharın getirdiği huzur, hayatın ne kadar değerli olduğunu hatırlatıyordu. Zamanın hızla geçtiğini bilerek, her anı daha çok değerli kılmak istedim.
Yorumlar
Yorum Gönder