Lütfen bekleyin
10
Sabahın erken saatlerinde, her şey yeni başlıyordu. Rüzgar, ağaçları nazikçe sallıyor, yapraklar yere düşüyordu. Düşüncelerim ise karmaşık ve yoğun bir şekilde akıyordu. İçimdeki huzursuzluk, adeta bir bulut gibi beni sarhoş ediyordu. Ama bir şey fark ettim: Bu huzursuzluk, beni harekete geçirebilirdi. Her düşünce, bir eyleme dönüşebilirdi. Harekete geçmek, belirsizliği aşmak için en iyi yoldu. Kendimi cesur hissettim, çünkü hayat bir yoldan diğerine geçmekle ilgiliydi. Değişim, ancak cesaretle mümkün olurdu. Belirsizliğin içinde yol alırken, her adım bir yenilik getiriyordu. Yavaşça huzuru bulacağımı hissediyordum.
Yorumlar
Yorum Gönder